De gemakkelijkste weg kiezen of leven voor anderen
Marc Massaer
Broeders en zusters in Christus,
Als je in Frankrijk langs de kusten van Normandië komt, dan zie je daar enorm grote en indrukwekkende oorlogskerkhoven met alle-maal witte graven van mannen uit de VS, het Verenigd Koninkrijk en Canada. Op 6 juni 1944, D-Day, sneuvelden er duizenden jonge man-nen voor de vrede en de vrijheid van Europa. Hun vaders en moeders hadden waarschijnlijk een hele andere toekomstdroom voor hun zonen. Maar deze jonge mannen kozen niet voor een gemakkelijk leventje maar hebben hun leven gegeven voor anderen. De gemakkelijkste weg kiezen of je leven geven voor anderen, dat is ook het thema van de lezingen van deze zondag.
In de eerste lezing schrijft Jeremia dat de verkondiging van het Woord van God hem smaad en schande brengt. Jeremia heeft het niet gemakkelijk want hij moet lijden en krijgt tegenstand maar toch kan hij niet zwijgen. Iets in zijn hart laait er op, een brandend vuur, om toch voor God zijn boodschap op te komen. Hij kiest niet voor een gemakkelijk leventje.
In het evangelie zegt Jezus: "Wie zijn leven verliest omwille van Mij, zal het winnen, maar wie zijn leven wint, zal het verliezen." Deze uitspraak is heel uitdagend en confronterend. Geloven in God wil niet auto-matisch zeggen dat je met Gods zegen een welvarend luxeleventje kunt leiden. Sommige christelijke stro-mingen beloven de mensen welvaart en rijkdom als ze maar in God geloven. Maar dat is niet de realiteit die Jezus aan zijn volgelingen wil overbrengen. Wie mijn volgeling wil zijn moet zichzelf verloochenen en zijn kruis dragen. Het kruis en het lijden hebben ook een betekenis in het christelijk leven en brengen genade van God. De drie zienertjes van Fatima boden hun gebeden en lijden aan Jezus aan voor de beke-ring van de zondaars. Je kunt niet alleen maar alleluja zingen; er is lijden en er zijn beproevingen in het leven en hoe ga je daarmee om?
Onze huidige tijd weet niet goed om te gaan met lijden en ziekte. Bij ongeneeslijk zieken wordt soms de gemakkelijkste weg gekozen: met een spuitje wordt het lijden zo uitgeschakeld. Aan ongeneeslijk zieken mag vanzelfsprekend morfine gegeven worden om het lijden te verzachten, maar we mogen niet voor God spelen, die de macht heeft over leven en dood. Ongeneeslijk zieken hebben behoefte aan nabijheid, liefde, aandacht van hun naasten en behoefte aan de liefde en de barmhartigheid van God. Het is mooi en goed dat er hospices zijn waar ongeneeslijk zieken alle aandacht en zorg krijgen die ze nodig hebben om zich in die laatste levensfase te kunnen overgeven aan God en zich voor te bereiden op het eeuwig leven.
Het lijden uitschakelen en de kruisdood vermijden, zelfs de apostel Petrus wilde dit. Hij had nog niet be-grepen dat Jezus door zijn lijden, kruisdood en verrijzenis de wereld met God ging verzoenen en verlossen van de zonde en de dood. De woorden en de daden van Jezus die zegen, wonderen en genezing in het leven van mensen brachten, hadden de apostelen doen dromen van een mooie ereplaats in het Koninkrijk van God.
Het is opmerkelijk dat Jezus Petrus ervoor waarschuwt dat hij zich met al te menselijke overwegingen laat leiden door Satan en niet door Gods wil. Daarmee wil Jezus duidelijk maken dat hij er niet is om mensen naar de mond te praten maar dat Hij Gods plan met de wereld aan het voltrekken is. Jezus leeft niet voor zichzelf maar voor God en de mensen. Hij geeft en offert zichzelf, opdat de mens een beter leven mag hebben: een leven in verbondenheid met de liefde van God.
Het gaat er niet om dat jij zelf een mooi en gewaardeerd leven hebt, maar dat door jou de ander een beter leven krijgt. Op dat punt zal het leven van eenieder ook beoordeeld worden.
Als oudere mensen vertellen over hun leven, dan was het hun ideaal hun kinderen een beter leven te geven. Om hen te laten studeren moesten ze financiële offers brengen; zij konden in die tijd niet op vakan-tie gaan of van alles aanschaffen wat ze leuk vonden. Zij deden het voor hun kinderen, uit liefde voor hen, en ze vonden dit ook hun christelijke plicht.
Vandaag de dag zien we een generatie opgroeien die alles in de schoot geworpen heeft gekregen maar daarvoor niets hoefde te doen. Ze hebben nooit geleerd voor anderen te leven en voor anderen iets over te hebben. Ze vinden het normaal en vanzelfsprekend dat ze in weelde opgroeien. Daardoor is er een gene-ratie opgegroeid die te veel met zichzelf bezig is en niet weet hoe om te gaan met tegenslag en beproevin-gen. Het leven is meer dan eten en drinken en genieten.
Waarvoor zijn wij eigenlijk hier op aarde? Dat is de zinvraag voor iedere mens en de eerste vraag van de vroegere catechismus. De jongere generatie heeft het antwoord op de vraag niet geleerd. Ze denken dat het leven bestaat om er zo veel mogelijk uit te halen door te genieten en een luxeleventje te leiden. Wat baat het een mens wanneer hij heel de wereld wint maar schade lijdt aan zijn ziel? Het Is een gewetens-vraag die Jezus stelt aan iedere leerling doorheen alle eeuwen.
Wij zijn hier op aarde om God te dienen en daardoor hier en in hiernamaals gelukkig te zijn, is het antwoord op de eerste vraag van de vroegere catechismus.
In het leven voor God en voor de anderen vind je inderdaad het geluk dat toekomst heeft. Mogen wij dat meenemen als leidraad voor ons hele leven om eenmaal deel te mogen hebben aan het eeuwige geluk in Gods Koninkrijk. Amen.