Wie zich vernedert, zal verheven worden
Marc Massaer
Broeders en zusters in Christus,
Het zit bij iedereen al van jongs af aan in de genen dat we als mens gezien willen worden en aandacht willen krijgen. Kinderen laten bijvoorbeeld graag aan anderen zien wat ze allemaal kunnen. Naarmate we ouder worden, stijgen sommigen op de maatschappe-lijke ladder. Als ze het in het bedrijfsleven, de politiek of de showbusiness helemaal gemaakt hebt, dan behoren ze tot de VIPS, de SUPER VIPS en de VVIPS, de echt belangrijke personen, die een bevoorrechte behandeling krijgen bij evenementen en belangrijke bijeenkomsten.
Op zich is er niets mis mee en mag je er best trots op zijn dat je in het leven iets bereikt hebt. Er zit echter ook een risico in, namelijk dat je hoogmoedig wordt. Je kunt inderdaad door je positie oogkleppen op krijgen en je zo opsluiten in je eigen wereldje dat je geen oog meer hebt voor anderen en voor God. Je kunt zo verblind raken door positie, imago of rijkdom dat je naast je schoenen gaat lopen en denkt dat iedereen maar voor jou moet buigen en naar je moet luisteren. Dat is een egoïstische en narcistische houding. Helaas zien we die mentaliteit in onze tijd en samenleving groeien. Het zijn mensen die hun hart verloren hebben aan de wereld. Wij leven in de wereld, maar zijn niet van de wereld.
In het evangelie waarschuwt Jezus ons met zijn uitspraak: Wie zichzelf verheft, zal vernederd worden en wie zichzelf vernedert, zal verheven worden. Iemand kan snel stijgen op de maatschappelijke ladder maar ook weer snel naar beneden donderen. In het licht van de eeuwigheid betekent welvaart, eer en aanzien niet veel want God bekijkt alles heel anders: Hij kijkt naar het hart van de mens. Mensen die beseffen dat zij God en anderen nodig hebben, hebben hun hart op de juiste plaats.
Jezus heeft ons zelf het goede voorbeeld gegeven. Hij was nederig en zachtmoedig van hart en roept ons
- als kinderen van God - op dienstbaar te zijn. De heer nodigt ons uit goed te zijn, niet alleen voor vrien-den, bekenden en naasten maar vooral voor mensen in nood. Het betekent goed doen voor je naaste zonder erop te rekenen iets terug te ontvangen. Als je alleen goed doet aan diegenen die goed zijn voor jou, dan is je liefde maar beperkt, terwijl God wil dat wij alle mensen liefhebben. God laat de zon opgaan voor iedereen, voor goeden en slechten.
We mogen ons in kerk en samenleving niet laten verleiden aan vriendjespolitiek te doen, maar moeten onafhankelijk blijven kijken naar de geschiktste personen die willen meewerken aan een toekomst waarin alle mensen tot hun recht mogen komen. Het is de komende maanden een hele uitdaging in politiek en samenleving een visie te ontwikkelen die zorg en aandacht heeft voor de zwakkeren. Het is niet goed dat er steeds meer geld naar wapens gaat, terwijl ouderen en mensen die veel zorg nodig hebben of in armoe-de leven, steeds moeten inleveren. In een maatschappij waar de rijken alsmaar rijker worden, de sterk-sten het voor het zeggen hebben en de economie een afgod wordt, verhardt de samenleving en verdwijnt het respect voor het leven van zwakkeren. Dat is een verkeerde ontwikkeling. Het mag niet zo zijn dat er een mentaliteit heerst van ieder voor zichzelf en God voor ons allen. Meer dan ooit hebben we profeten nodig die de vinger op de wonde leggen, het probleem van onze samenleving aankaarten en er iets aan doen. Als iemand bijvoorbeeld ongemerkt in eenzaamheid overlijdt en het lichaam pas dagen, weken, maanden of zelfs nog later wordt ontdekt, dan is dit een schrijnende situatie en gaat er iets verkeerd. Dat geldt ook voor de toenemende criminaliteit, waar wat aan gedaan moet worden. Het heeft allemaal te maken met het verlies van het geloof in God en de christelijke waarden, waardoor er minder respect is voor elkaar en de solidariteit verdwijnt.
Moge de H. Geest ons wijsheid en een nederig hart geven om te bidden en te werken aan de komst van Gods Koninkrijk hier op aarde, zodat mensen in vrede leven met God en met hun medemensen. Amen.
Evangelie: Lucas 14, 1. 7-14